سفر طلایی دانه گندم تا سفرهی ما؛ روایتی از آموزش، خلاقیت و قدرشناسی در کانون باغبادران
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان باغبادران با بهرهگیری از ظرفیت ۱۴۰ کودک نوباوه و مشارکت فعال خانوادهها، برنامههای متنوعی را با رویکرد «آموزش از طریق بازی» اجرا کرد. در آخرین مرحله از این طرح که همزمان با فصل برداشت گندم برگزار شد، کارگاه «سفر طلایی دانه گندم تا سفرهی ما» با هدف آشنایی کودکان با چرخه تولید نان و کاشت بذر قدرشناسی، با استقبال گرم نوباوگان همراه بود.
به گزارش روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان اصفهان، این مرکز با هدف ایجاد رونق در فعالیتهای عمومی و بهرهگیری از ظرفیتهای خردسالان، برنامههای آموزشی و تفریحی ویژهای را با تمرکز بر توسعه مهارتهای حرکتی، اجتماعی و خلاقیت کودکان تدوین و اجرا نمود.
نقطه عطف: مشارکت سهنسلی و جشنهای فصلی
یکی از نقاط قوت برجسته این فعالیتها، مشارکت فعال والدین و اجرای برنامههای مشترک میان سه نسل (مادربزرگ، مادر و کودک) در «روز تکریم خانواده» بود که به انتقال ارزشها و ایجاد پیوند عاطفی عمیق کمک شایانی کرد. همچنین جشنوارههای متنوعی از جمله «بازیهای هدفمند»، «جشنواره آب، کف و حباب» و کارگاههای تخصصی کاردستی و پخت نان، فضای کانون را به محیطی شاد و پویا تبدیل کرد. برنامهای مانند «آب دوغ خیار» نیز در آغاز تابستان، صمیمیت و دوستی را میان کودکان تقویت نمود.
اوج برنامهها: آشنایی با چرخه گندم و نان
اکنون در آستانه فصل برداشت گندم، محصولی که علاوه بر ارزش غذایی، پایهای برای ساخت صنایع دستی شهر (سبدهای سوفالی) نیز محسوب میشود، کانون باغبادران گامی بلند در جهت آموزش عمیقتر برداشت. پس از معرفی کتاب و توضیح مراحل تبدیل گندم به نان، کارگاه پخت نان تحت عنوان «سفر طلایی دانه گندم تا سفرهی ما» برگزار شد.
در این روز زیبا، بوی نان تازه و رنگ طلایی گندم فضا را پر کرده بود. کودکان نه با قطار یا هواپیما، بلکه در مسیری نمادین از دل زمین تا سفرهی گرم خانهها، داستان تولد یک دانه گندم را از خواب در آغوش خاک تا تبدیل شدن به پهنهای طلایی زیر تابش خورشید آموختند.
نانواهای کوچک و درس قدرشناسی
هیجان اصلی زمانی اوج گرفت که دستان کوچک کودکان با آرد و آب روبرو شد و آنها به «نانواهای کوچک» تبدیل شدند. ورز دادن خمیر و دیدن تبدیل دانههای گندم به نانهای گرم و خوشرنگ، تجربهای ماندگار برای نوباوگان بود.
هدف از این کارگاه فراتر از پختن نان بود؛ هدف، کاشتن بذر «قدرشناسی» در قلب کودکان بود. آنها آموختند که هر لقمه نان حاصل تلاش طبیعت و دستان زحمتکش کشاورزان است و احترام به نان، احترام به طبیعت و زندگی است. این تجربه عملی، درس مهم صرفهجویی و قدرشناسی را به شکلی غیرمستقیم و جذاب به کودکان منتقل کرد.
مدیریت هوشمندانه ظرفیتها و طراحی این برنامههای هدفمند، کانون باغبادران را به کانون توجه جامعه و محرک اصلی فعالیتهای فرهنگی در سطح شهر تبدیل کرده است.
